Surowy Miód Bieszczadzki (anyżkowy posmak!) Dziki Wielokwiatowy 650g (nigdy niepodgrzewany)

Dla mnie jest on w top 3 miodów, z jakimi mieliśmy do czynienia przez prawie 9 lat prowadzenia sklepu!

Kilka tygodni temu pszczelarz Łukasz Bilanycz wspomniał, że w tym roku już udało mu się zebrać trochę miodu wiosennego (a bywa, że nie udaje mu się go zebrać przez dwa lub trzy lata!). Podszedłem do tematu z dystansem. Nie jestem entuzjastą wiosennych zbiorów – większość z nich smakuje bardzo podobnie. Chciałem najpierw sprawdzić: z czym mamy do czynienia?

Próbka przyszła przy okazji kolejnej dostawy (ciekawego kwaskowatego spadziowego). I zrobiłem wielkie oczy, kiedy spróbowałem ten tegoroczny wiosenny miód.

Trudno to opisać słowami. Ja wyczuwam w nim wyraźny, anyżowy posmak. Choć nie każdy odczuje to tak samo, tego głębokiego i bogatego smaku po prostu nie da się pomylić z żadnym innym miodem.

Dla dociekliwych: skąd ten wyjątkowy smak?

Tylko pszczoły wiedzą i nawet pszczelarzowi nie powiedzą. Według pana Łukasza jest to miód wielokwiatowy.

Ale jest opcja, że troszkę domieszki ze spadzi klonowej tam może być. Natomiast nie musi. Może się okazać, że to po prostu jest jakaś unikalna mieszanka kwiatów z bieszczadzkich łąk (zero uprawnych roślin!). Tylko tyle i aż tyle.

Poszperałem w literaturze i okazuje się, że ten anyżkowo-mentolowy posmak bywa efektem nektaru z roślin z rodziny selerowatych (które dosyć powszechnie występują w Bieszczadach). To by się zgadzało, ponieważ miód z przeciwnego krańca Polski, tak zwany Wiedźmiński Eliksir [LINK DO WIEDŹMIŃSKIEGO ELIKSIRU], również ma podobne nuty (chociaż bardziej mentolowe niż anyżowe). Rzeczywiście, tam w analizie pyłkowej dominowała trybula, to jest rodzaj rośliny z selerowatych.

Wkrótce inny pszczelarz Grzegorz Obszyński z pasieki "Złoto Roztocza" [LINK DO MIODÓW ZŁOTO ROZTOCZA] przywiózł do sklepu aż sześć nowych, tegorocznych miodów (w tym borówkowy, łąkowy i kruszynowy). Każdy z nich był inny, każdy fantastyczny – bo miody pana Obszyńskiego to klasa sama w sobie.

Ale kiedy po nich wszystkich spróbowałem ponownie tego z Bieszczad... znowu zrobiłem wielkie oczy. Ten miód po prostu wychodzi poza skalę. To nie jest sześć w pięciostopniowej skali, tylko 7!

A jeszcze teraz, kiedy jest tak gęsty i o takiej aksamitnej konsystencji…

Jedyny minus? Anyżkowy posmak nie każdemu musi pasować. Mi osobiście kojarzy się z ziołowymi cukierkami na gardło, chyba wg przepisu świętej Hildegardy. 

Aktualizacja: z ciekawości wysłaliśmy miód do laboratorium, żeby się bardziej zorientować, z nektaru jakich roślin pochodzi. Przy okazji też poprosiliśmy o zbadanie liczby diastazowej.

Spójrzmy na te wyniki – to podręcznikowy profil wielokwiatu leśnego ze świetnym udziałem bieszczadzkich ziół:

1. Selerowate (8%) – To jest ten "anyż"!

Udział 8% pyłku selerowatych (dzięgiel, biedrzeniec, barszcz) to w analizie pyłkowej bardzo wysoki wynik dla tej rodziny.

• Rośliny selerowate są tzw. roślinami słabo pylącymi (ich pyłek jest drobny i pszczoły zbierają go mniej w stosunku do ilości pobranego nektaru).
• Skoro laboratorium wykazało aż 8%, oznacza to, że w rzeczywistości nektar z selerowatych stanowił bardzo pokaźny procent całego miodu.
• Dzięgiel (Angelica) i jego bliscy krewni z tej grupy to bezpośrednie źródło tych charakterystycznych, anyżkowo-korzennych nut.

2. Malina / Jeżyna (7%) – Owocowa kontra dla słodyczy

Mamy też oficjalne potwierdzenie obecności maliny i jeżyny (7%). To one, ramię w ramię z selerowatymi, przełamują bazową słodycz miodu, wprowadzając te rześkie, leśne i lekko owocowe nuty.

3. Jasnotowate (11%) i Macierzanka (<5%) – Mentolowy chłód

Wysoka obecność jasnotowatych (11%), w których skład wchodzą m.in. szałwia, lebiodka (dzikie oregano) oraz drobny dodatek macierzanki, idealnie tłumaczy ten pierwszy odruch, w którym pomyślałem o dzikiej mięcie czy mentolowym posmaku. Te zioła zawierają mocne olejki eteryczne (tymol, karwakrol), które dają na języku charakterystyczne uczucie świeżości i ziołowego chłodu.

4. Baza łąkowa: Koniczyna (14%) i Kapustowate (12%)

One stanowią doskonałe, łagodne tło dla całego bukietu. Koniczyna dodaje miodowi klasycznej, delikatnej kwiatowej słodyczy, która spaja te wszystkie intensywne, ziołowe nuty w harmonijną całość.

Liczba diastazowa: 23,98 – Wynik marzenie

Dla kontekstu: norma rynkowa wymaga minimum 8, co oznacza, że miód ma tę aktywność enzymatyczną blisko trzykrotnie wyższą niż wymagane minimum.

Świadczy to o dwóch rzeczach:

• Miód jest wybitnie biologicznie aktywny (bogaty w cenne enzymy pszczele).
• Pszczelarz obszedł się z nim absolutnie profesjonalnie – miód nie był w żaden sposób przegrzany, ani uszkodzony. To czysta, żywa natura.

Podsumowanie

Mamy do czynienia nie ze zwykłym miodem, ale z niezwykle bogatym, bieszczadzkim eliksirem ziołowym. Połączenie dzięgla (selerowate), dzikich malin i jeżyn oraz jasnotowatych dało dokładnie ten unikalny, anyżowo-mentolowy profil (który jednak nie każdy wyczuwa, więc proszę się nie nastawiać na doznania smakowe, jak po spożyciu miętusów).