Surowy Miód Kasztanowo-Spadziowy Grecki (góry Tajget) 280g (wytrawny)

Kiedyś mieliśmy w ofercie włoski miód kasztanowy. Skrajnie wytrawny, cierpki, bezkompromisowo gorzkawy.

Ten miód pochodzi z greckich Gór Tajget surowego, mitycznego pasma wznoszącego się tuż nad starożytną Spartą). Też miał być całkowicie kasztanowy. (Zresztą widać to po etykiecie, na której jest napisane, że to miód kasztanowy). Natomiast w rzeczywistości jest to miód kasztanowo-spadziowy. 

Pszczoły zebrały tu nektar z kwiatów dzikich kasztanów jadalnych oraz leśną spadź (co potwierdza wysoka przewodność elektryczna: aż 1,075 mS/cm).

W efekcie miód ma zdecydowany, garbnikowy charakter kasztana, plus nuty drewna i leśny profil, ale nie ma w sobie gryzącej goryczy. Domieszka leśnej spadzi nadała mu szlachetny balans i znacznie łagodniejsze wykończenie. Wciąż jest to miód wytrawny (daleki od klasycznych, ulepkowatych słodzików), lecz o wiele przystępniejszy w bezpośrednim smaku.

Mi to się podoba, bo jak kiedyś miałem miód wysokoodmianowy kasztanowy, to był tak gorzki, że zmęczyłem niecałe pół słoika. Tego się nie dało jeść. A ten tutaj jest fantastyczny. Inny, nietypowy, ale bez przesady. 

Zbiór, rozlew i niezwykła konsystencja

• Rocznik i świeżość: Miód pochodzi z letniego zbioru 2025 roku (okres kwitnienia kasztanów i pojawienia się spadzi w greckich górach) i został rozlany do słoików w styczniu 2026 roku (termin przydatności: styczeń 2029).
• Żywiczna, płynna postać: Pomimo upływu czasu miód nadal pozostaje płynny. Nie jest to jednak rzadka ciecz — to ciężka, gęsta patoka, która spływa z łyżeczki powoli, lśniąc i ciągnąc się jak żywica.

Barwa i profil sensoryczny

• Kolor w słoiku: W masie prezentuje się jako głęboki, niemal hebanowy brąz w odcieniu ciemnego palisandru i łupiny dojrzałego kasztana.
• Kolor pod światło i na szpatułce: Oglądany w świetle dziennym lub na drewnianej szpatułce ukazuje swoją drugą naturę: jest przejrzysty, szlachetnie bursztynowy, z ciepłymi tonami ciemnego koniaku oraz wyraźnymi rubinowo-miedzianymi refleksami.
• Smak i zapach: Aromat leśny, głęboki, z akcentem kory dębu, prażonych kasztanów i żywicy. W smaku umiarkowanie słodki, wyraziście garbnikowy, z długim, wytrawnym finiszem pozbawionym nieprzyjemnej piołunowej goryczy. Ceniony przez wielbicieli miodów gryczanych oraz ciemnych spadzi iglastych.

Co mówią wyniki badań?

• Ekstremalnie mała ilość wody (14,2%) – dlaczego ten miód nie krystalizuje? Norma dopuszcza aż do 20% wody, więc wynik 14,2% oznacza miód wybitnie dojrzały i potężnie gęsty. Przy tak znikomej wilgotności większość miodów dawno zbiłaby się w twardą bryłę. Dlaczego ten wciąż płynie jak żywica?  
  • Przewaga fruktozy nad glukozą: Stosunek fruktozy do glukozy wynosi 1,17 (fruktoza 35,3% vs glukoza 30,1%). To nadmiar glukozy wymusza szybką krystalizację; dominacja fruktozy utrzymuje cukry w stanie płynnym.  
  • Taniny i związki mineralne ze spadzi: Naturalne garbniki kasztanowca oraz bogate cząstki koloidalne spadzi działają jak fizyczne blokery — otaczają mikroskopijne zarodniki krystalizacyjne i utrudniają im zbijanie się w twardą masę.  
  • Wysoka lepkość: Ekstremalnie niska wilgotność nadaje miodowi potężną gęstość i lepkość, co drastycznie spowalnia ruch cząsteczek w słoiku.
• Wyjątkowo wysokie pH (4,7): Standardowe miody nektarowe są kwaśne (pH w granicach 3,5–3,9). Wynik 4,7 sprawia, że miód jest aksamitny, łagodny w przełyku i przyjazny dla żołądka.
• Indeks glikemiczny (IG): Dzięki proporcji cukrów (fruktoza 35,3%, glukoza 30,1%) szacowany indeks glikemiczny tej partii wynosi ok. 50–55 (zakres niski do umiarkowanego). Oznacza to stabilniejsze uwalnianie energii bez gwałtownych skoków glukozy i wyrzutów insuliny.
• Wysoka przewodność elektryczna (1,075 mS/cm): Wartość charakterystyczna dla bogatych spadzi leśnych (zwykłe miody kwiatowe mają zaledwie 0,2–0,4 mS/cm). Świadczy o bardzo wysokiej koncentracji biopierwiastków i soli mineralnych.
• Miód surowy, RAW:
  • HMF poniżej 2,0 mg/kg: Wskaźnik świeżości i braku obróbki cieplnej znajduje się poniżej granicy wykrywalności aparatury pomiarowej (unijny limit dopuszcza do 40 mg/kg). Miód nie był podgrzewany ani dekrystalizowany.
  • Diastaza 20,5 DN: Ponad 2,5-krotnie przewyższa unijną normę (min. 8 DN), co dowodzi nienaruszonej aktywności enzymatycznej.
• Brak sztucznego dokarmiania (Sacharoza 0,4%): Śladowy poziom sacharozy (norma dopuszcza do 5%) potwierdza, że pszczoły pracowały wyłącznie na dzikim pożytku leśnym.

Tradycyjne właściwości i zastosowanie

Dzięki synergii nektaru kasztana jadalnego i leśnej spadzi miód ten należy do najbogatszych w mikroelementy miodów europejskich:

• Źródło żelaza i minerałów: Tradycyjnie sięga się po niego przy anemii, spadkach odporności, zmęczeniu i wyjałowieniu organizmu.
• Wsparcie naczyń krwionośnych: Naturalne garbniki i bioflawonoidy kasztanowca wspomagają elastyczność ścian naczyń krwionośnych i układ krążenia.
• Przewód pokarmowy: Wysokie pH (4,7) w zestawieniu ze związkami garbnikowymi działa osłaniająco i ściągająco przy podrażnieniach żołądka i jelit.
• Wzmocnienie w stanach osłabienia: Zbalansowana dawka naturalnych cukrów prostych (65,4%) czyni go wartościową odżywką energetyczną podczas rekonwalescencji.

W kuchni

• Sery: Rewelacyjnie równoważy słone i dojrzałe sery (parmezan, pecorino, dojrzały ser kozi, grecka graviera czy gorgonzola).
• Mięsa i marynaty: Dodany do marynaty do dziczyzny, kaczki lub pieczonych żeberek tworzy lśniącą, wytrawno-karmelową glazurę.
• Proste dodatki: Doskonały z wiejskim chlebem na zakwasie, masłem i posiekanymi orzechami włoskimi.