Surowy Miód Spadziowy 2025 z Kurpiowskiej Puszczy Zielonej 950g nigdy niepodgrzewany

Człowiek uczy się geografii, etnografii i historii, prowadząc sklep z najlepszymi miodami z całej Polski. Zawsze wydawało mi się, że Kurpie to Mazowsze i woj. Mazowieckie. Jednak serce Kurpiowszczyzny – Puszcza Zielona – nie patrzy na granice administracyjne i sięga aż na dzisiejsze Podlasie (w znaczeniu woj. Podlaskiego, bo historyczna kraina Podlasie, to co innego i nie możemy powiedzieć, że ta pasieka jest na Podlasiu).

W Puszczy Zielonej dominują co prawda sosny, ale w dolinach rzek (jak Narew czy Pisa) rośnie mnóstwo olch, dębów i lip, z których pszczoły zbierają spadź.

To właśnie stamtąd, z dzikich terenów Natura 2000, pochodzi ten miód ze spadzi liściastej.

Miód taki ogólnie jest łagodniejszy i mniej „żywiczny” niż spadź iglasta, za to nadal bardzo bogaty w biopierwiastki.

Natomiast konkretnie ten spadziowy liściasty "Kurpiowski Pradziej" to jest rzeczywiście (etykieta pasuje jak ulał) leśna fantazja pszczół z serca dawnej bartnej krainy.

Ma nie tylko przewodność kwalifikującą go jako miód spadziowy, ale stwierdzono w nim wyraźnie także nektar z maliny oraz z kruszyny leśnej.

Taka mieszanka sprawia, że miód nie krystalizuje równomiernie, a na górze wytrąca się płynniejsza warstwa fruktozowa (zapewne efekt obecności kruszyny).

Krystalizuje długo i raczej gruboziarniście. Kiedy to piszę, jest końcówka kwietnia 2026 roku, a ten miód nadal jeszcze trochę krystalizuje! 

Ma głęboki, ciemny kolor (jest ciemniejszy, niż większość spadziowych iglastych, które na koniec kwietnia 2026 zostały nam na półkach). Można ten kolor określić jako czerwień pałki wodnej (chociaż inaczej wygląda miód w dużym słoiku, inaczej nabrany na łyżeczkę - w tym drugim przypadku taki trochę burgundowy się wydaje).

W smaku jest umiarkowanie słodki, lekko ostry i kwaskowaty (przypomina w tym nasz dawny bestseller z Pienin).

Dla smakoszów miodu taka kombinacja jest idealna w swojej złożoności. Każdy będzie to odczuwał po swojemu. Trudno zbyć ten smak stwierdzeniem, że to “miód, jak miód”.

Jednocześnie nie jest wytrawny i ma inny profil aromatyczny, niż jego (w barwie jaśniejszy, ale w smaku i zapachu bardziej surowy) warmiński brat, bo pochodzi z unikalnego mikroklimatu nadnarwiańskich lasów. Czuć tu nawet nuty kwiatowe.

Nie jest to miód, którego się szuka - w tym sensie, że klienci nie wchodzą do sklepu ze słowami “poproszę miód ze spadzi liściastej”. Większość, to nawet nie wie, że takie miody istnieją. Tym bardziej warto samemu się przekonać i spróbować, jak to smakuje.

Często powtarzam klientom naszego sklepu (jak pytają, która pasieka jest najlepsza), że my mamy miody z samych dobrych i bardzo dobrych pasiek. Aczkolwiek niektórzy pszczelarze dodatkowo podwyższają sobie poprzeczkę. Szóstkowe (w skali pięciostopniowej) standardy, które narzucił sobie Tomasz Jungnikel w pasiece BeeZee to:

• Każdy miód jest z pierwszego rozlania i nigdy nie był podgrzewany.
• Pszczoły są leczone tylko środkami stosowanymi w pasiekach ekologicznych (nie mówię, że nie stosuje się tu antybiotyków, bo tego nie stosuje żadna z pasiek w naszej ofercie. W tej nie stosuje się nawet środków dozwolonych przez weterynarię, takich jak np. Apiwarol).
• Oryginalne, bardzo ładne etykiety (ma to znaczenie dla niektórych estetów lub osób szukających prezentu).